Dikkat, mobilya ustası aranıyor!

Dikkat, mobilya ustası aranıyor!

28
0
PAYLAŞ

Uzun müddettir her hafta bir mesleği deneyimlediğimiz İşin Peşinde köşesi için bu haftaki durağımız bir mobilya atölyesi oldu. Mobilya, aslında insanların varlığından çok yokluğunu ya da eksikliğini sorguladığı birebir vakitte hayat kalitesi için çok kıymetli role sahip bir kavram. Bölüm temsilcilerine nazaran son periyotta artan girdi maliyetleri, ithal edilen materyallerin fiyatlarındaki yükseliş ve kur nedeniyle yeni mobilya almak isteyen vatandaşlar biraz çekimser kalabiliyor. Lakin bu, onlara nazaran yalnızca bir talebin ertelenmesi demek. Zira mobilya insan hayatı için artık çok daha öncelikli. Üstelik yenilenme sıklığı da gitgide daralıyor.

KALASLA BAŞLIYOR

Ustalardan günlük iş rutinini dinledikten sonra onlarla birlikte gürgen kalaslarının olduğu bir depoya geldik. Buradan bugün yapılacak koltuk ve sandalyelere uygun bir kalas seçtik. Ustam kalası gösterip tekerlekli araca koymamı istedi. Lakin kalas oldukça ağırdı. Onun da el atmasıyla kalası indirip birinci kesim tezgâhının olduğu alana getirdik. Ustam bana yaklaşık bir metre uzunluğunda bir modül istediğini ve nasıl yapacağımı gösterdi. Lakin güçlü testereler bu işte insanı biraz korkutuyor.

UYGARLIĞIN İSPATI

Buradaki öncelik de tarihte daima diğer manalara karşılık gelmiş. Bulunan birinci mobilya örnekleri M.Ö. 4000 yıllarına kadar yani antik periyoda dayansa da günümüze ulaşmayı başarmış mobilyalar da var. Bunlar uygun hava kaidelerinde saklanmış ve M.Ö. 2700 yılına kadar dayanan eski Mısır uygarlığına ilişkin kalıntılar. Bu ortada dünyanın birinci taş ve topraktan mobilyaları Çatalhöyük’de, 1958 yılında İngiliz Arkeolog James Mellaart tarafından Konya Ovası yüzey araştırması sırasında bulunmuş. Bu mobilyalar bilinen en eski yerleşim yerlerinden birine ilişkin delillerin Anadolu’da olduğunun göstergesi.

HAYATIN İÇİNDE

Bir vakitler taş ve topraktan sonra eşya imalinde en kıymetli materyal olan ahşap vakit içerisinde insan hayatını da epey kolaylaştırmış. Tıpkı yüzlerce yıl evvel olduğu üzere en değerli ve gösterişli mobilyalar günümüzde de saraylarda yer alsa da artık sanayinin hızlanması ve ergonominin (işbilim) gelişmesi mobilyayı her alanda, tahminen de gereğinden fazla yerde kullanmamıza neden oluyor. Pekala rengi, kumaşı ya da tasarımı ile bizde farklı hisler hissettiren bir mobilya nasıl hazırlanıyor. Bunu yakından görmek için insanların olduğu her alana uygun mobilya üretimi gerçekleştiren Hotelya’nın Pendik’te bulunan fabrikasında çalıştım. Bir ağacın koltuğa dönüşmesindeki basamakları gördüm.

TESTERE DURMUYOR

Biraz yamuk olsa da istenen parçayı kestik. Sonrasında daha ince ve ayrıntılı kesitin yapılacağı öbür bir tezgâha geçtik. Burada ustamla birlikte Ar-Ge kısmından gelen dizayna nazaran kesimleri kesmemiz gerekiyordu. Tezgâhta daima dönen bir testere var. Siz de kalası çizgilere uygun ittirerek kısmı gerçekleştiriyorsunuz. Fakat bu süreç epey sıkıntı. Ben bir çizgiyi iki dakikada keserken ustam 3-4 çizgiyi 1 dakikada kesiyor. El alışkanlığı da olunca benim üzere yanılgılı bir kesim ortaya çıkmıyor.

EMEĞİ AĞIR

Depodan aldığımız koca kalas evvel bir metrelik, artık de ince ve şekillenmiş modüllere dönüştü. Akabinde yan taraftaki tezgâha geçip kavisli formda kestiğimiz modüllere birer birer düzeltme yaptık. Bu süreçleri sıralı yapmak epey yorucu. Emeğin ağır, vücut gücünün epey fazla olduğu bir iş. Bu atölyelerde çalışanların elleri de hayli ziyan görüyor.

ÇİVİ MAKİNESİ

Sıradaki durak montaj tezgâhı oldu. Çizilen tasarım hayat bulmaya başlıyor. Bu basamakta yanlışa yer yok. Uygun kesimleri eşleştirip çivi makinesi ile birleştiriyorum. İskelet ortaya çıktıktan sonra süngerin ve kumaşların yerleştirildiği alana geçiyorum. Mobilyada kullanılan sünger kalitesi çok kritik. Süngerin kalitesi ile kullanım ömrü yanlışsız orantılı. Dikkat etmek gerekiyor. Süngeri iskelete yapıştırıp kaplayıcı malzemeyi koyduktan sonra artık oturulabilir hale geldi.

‘GENÇ BULMAK ÇOK ZOR’

MOBİLYA üreticilerinin en büyük meselelerinden biri de yetişmiş eleman bulmak. Ar-Ge ve emsal kısımlar için çok sayıda müracaat alınıyor ancak tezgâhın başına geçmek için kimse o kadar istekli değil. Öteki atölyelerden ustalarla da konuştuğumda aldığım yanıt birebir. Onlara nazaran usta yetiştirme süreçleri eskisi kadar kolay olmuyor. Meslek liselerinin ilgili kısımlarından mezunlar da pek kendi işlerini yapmaya istekli değil. Bunun en büyük nedeni birtakım patronların düşük maaş siyaseti olarak gösteriliyor. İşe yeni başlayan gençler çabucak işi bırakıyor. Sabredip işi öğrenenler ise meslekte düzgün noktalara geliyor. Lakin bunların bir kısmı, aşikâr mühlet sonra görece düzgün maaş alabiliyor. Ustaların gitgide azalması ise üretimin sürdürülebilirliğini riske atıyor.

ONLARI ANLAMAK ŞART!

Bu ve yakından deneyimleme fırsatı bulduğumuz öbür işlerde de şikâyetler tıpkı. Bölüm temsilcileri kendilerince haklı sebepler üretiyor. Lakin mikrofonu çalışanlara uzattığınızda karşılık farklılaşıyor. Şikâyet edenle şikâyet edilen ortasında bir jenerasyon farkı var. Beklentiler de farklılaşıyor. Burada mavi yakalı olma, çalışma ortamı, toplumsal haklar ve mesai kavramının da yine ele alınması gerek. Dünyanın bu kadar süratli değiştiği bir ortamda lise mezunu bir genci günde 8 saat tezgahın başında tutmak elbette mümkün olmayacaktır. Onları da biraz onların gözünden anlamaya çalışmak ve gereğini yapmak kaçınılmaz. Tahminen bu formda yüksek genç işsizliği için de yeni tahliller üretilebilir.

HAMMADDE SORUNU

KESİMDE vakit zaman yaşanan ekonomik dalgalanmaların ve girdi kalemlerindeki maliyet artışlarının büyük sorunlar oluşturduğunu söyleyen Hotelya’nın kurucu ortağı Erdoğan Döner, “Sünger ve mdf üzere ithal materyallerin fiyatlarında ve tedariğinde sorun yaşandığı vakit piyasa büyük bir kasvetin içine düşüyor. Bu bizi çok zorluyor. Haliyle fiyatlara da yansıyor” tabirlerini kullandı.

NE KADAR KAZANIYORLAR?

MOBİLYA atölyesinde çalışanlar 3 bin lira üzere bir fiyatla işe başlıyor ve bu deneyim arttıkça 6-7 bin liraya kadar çıkıyor.

PAYLAŞ

BİR CEVAP BIRAK